Strategia wojskowa Imperium Perska,

Za niewiarygodne uważane są informacje przekazane przez historyka Flawiusza Arriana oceniające liczebność wojsk Dariusza na milion żołnierzy piechoty. Razem z hetajrami powrócił na pole bitwy i uderzył na oddziały jazdy perskiej, indyjskiej i partyjskiej. Mieszkańcy ziem nad Indusem okazali się twardym przeciwnikiem, a klimat m. Zamieszkujący Himalaje Gurkhowie wywodzą pochodzenie swoich noży kukri od greckich mieczy kopis , w które uzbrojeni byli żołnierze Aleksandra. Rozpoczęło się oblężenie, trwające aż osiem miesięcy.

Zamieszkała była przez ludność, która należała do tej samej grupy językowej co Grecy. Rządzona była przez króla, którego władza opierała się na rodowej arystokracji — wielkich posiadaczy ziemi, z których rekrutowała się kawaleria.

Pierwsze reformy wewnętrzne, które doprowadziły do wzrostu potęgi państwa, zostały przeprowadzone jeszcze przed objęciem władzy przez Filipa II. Polegały one na uwłaszczeniu chłopów i sformowaniu z nich doskonałej piechoty. Falanga macedońska W armii macedońskiej występowały trzy typy piechoty: ciężka, średnia i lekka.

Strategia wojskowa Imperium Perska

Piechota ciężka uzbrojona w długie do 6 m włócznie-sarissy, miecze, zbroje i tarcze stanowiła rdzeń falangi. Wojownicy średniej piechoty mieli tarcze i krótkie oszczepy. Rekrutująca się z górali lekka piechota uzbrojona była w łuki, proce i dziryty.

Walkę rozpoczynali wysunięci przed czoło falangi łucznicy i procarze. Podjęcie równorzędnej walki z najeżoną pikami falangą macedońską było bardzo trudne.

Kawaleria macedońska również dzie­liła się na ciężką, średnią i lekką. Uzbrojenie za­czepne jazdy ciężkiej stanowiły włócznie, miecze lub krzywe szable. Uzbrojenie ochronne składało się z metalowej zbroi, tarczy i hełmu.

  1. Handel opcjami binarnymi w USA
  2. 2. 8. Podboje Aleksandra Wielkiego - Materiały do nauki historii i wiedzy o społeczeństwie
  3. Warianty binarne Limassol
  4. Trade dzien robiacy ifring
  5. Aleksander Macedoński – Wikipedia, wolna encyklopedia
  6. Aleksander Wielki - pogromca Persów - Rzecz o historii - autocity-poznan.pl
  7. Co oznacza przyszlosc i opcje handlu
  8. Świt Persji (artykuł) | Starożytna Persja | Khan Academy

Jazda średnia i lekka miała tylko krótkie włócznie i dziryty. Skuteczność kawalerii osłabiał brak siodeł i strzemion. Filip II p. Bardzo ważną zdobyczą były kopalnie złota, dzięki którym mógł przeprowadzić gruntowną reformę armii, według wzorów tebańskich.

Strategia wojskowa Imperium Perska

Część dostrzegała w nim przywódcę zdolnego zjednoczyć wszystkich Greków do wspólnej walki z Persją. Inni widzieli w nim agresora zagrażającego wolności państw greckich.

Strategia wojskowa Imperium Perska

Ten brak Strategia wojskowa Imperium Perska ułatwił Filipowi podbój Grecji. Ostateczne zwycięstwo odniósł w r.

Aleksander Wielki - pogromca Persów

W rezultacie już rok później w Koryncie pod przewodnictwem Filipa II został utworzony Związek, w skład którego weszła większość państw greckich. Jego celem było zorganizowanie wyprawy wojennej przeciwko Persji. Niestety nie było mu dane zrealizować tych ambitnych planów. Wkrótce po rozpoczęciu działań wojennych w Azji Mniejszej został zamordowany. Po uporządkowaniu spraw wewnętrznych — zwłaszcza stłumieniu wybuchających w Grecji buntów antymacedońskich, przystąpił do realizacji planów podboju Persji.

Materiały edukacyjne XV Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu

Ówczesna monarchia perska, przeżywała okres wyraźnej słabości. Wyrażał się on przede wszystkim w upadku autorytetu władcy. Poszczególne satrapie buntowały się i stopniowo uniezależniały. Nieudolnie administrowane państwo nie potrafiło wykorzystać ogromnych zasobów naturalnych. Prowadzona wobec ludności polityka bezwzględnej eksploatacji rwała wszelkie więzi między rządzonymi a rządzącymi. Zadanie Aleksandrowi ułatwił władca perski — Dariusz III, który zlekceważył zagrożenie i zaniedbał przygotowania do wojny.

Wielkie pasmo sukcesów rozpoczęła bitwa nad Granikiem w Azji Mniejsze r. Pod Issos r. Rok później zajął Egipt, w którym kapłani witali go jako Strategia wojskowa Imperium Perska boga Re. Tutaj założył słynne później miasto — Aleksandrię.

Świt Persji

Po bitwie pod Gaugamelą r. Aleksander zaczął się uważać za następcę władców perskich. Ułatwiła mu to śmierć Dariusza III, który został zamordowany przez spiskowców. Podbój całego Iranu był tylko kwestią czasu. Po jego zakończeniu podjął próbę podboju Indii.

Warunki klimatyczne, zdecydowany opór, a zwłaszcza nasilająca się niechęć do tej wojny we własnych szeregach, zmusiły go do odwrotu. Aleksander Wielki snuł plany dalszych podbojów.

Strategia wojskowa Imperium Perska

Jego marzeniem było stworzenie imperium światowego ze stolicą w Aleksandrii. Nagła śmierć w r.

Strategia wojskowa Imperium Perska

Organizacja imperium Źródłem sukcesów były jego osobiste talenty dowódcze i organizacyjne oraz świetna armia składająca się z Macedończyków i oddziałów dostarczonych przez federację państw greckich. Sprzyjała im również polityka Aleksandra wobec pokonanych. W swoich podbojach oparł się na macedońskiej elicie wojskowej i greckiej elicie urzędniczej, ale budując imperium, korzystał z doświadczeń administracyjnych władców Persji.

Uznał równość wszystkich Macedończyków, Greków i Persów. Sam ożenił się z perską księżniczką i zachęcał swoich żołnierzy do zawierania małżeństw mieszanych. Sprzyjało to integracji dwóch zupełnie do tej pory obcych sobie światów. Powoływanie Persów do armii również miało zacierać różnice między zwycięzcami a zwyciężonymi. Dużo uwagi poświęcał problemom gospodarczym. Ujednolicił monetę w całym państwie i, korzystając ze zdobytych na Persach zapasów złota, wprowadził ogromną ilość pieniądza na rynek, co okazało się bardzo silnym bodźcem dla gospodarki.

Interesował się handlem, dbał o rozwój dróg.

Aleksander Macedoński

Zakładał nowe miasta — wiele z nich nosiło jego imię. Aleksander uważał siebie za następcę królów perskich. Monarchia, którą stworzył miała być kontynuacją dawnego imperium perskiego z nową, macedońską dynastią na tronie. Zewnętrznym tego wyrazem był strój i ceremoniał dworski, zaczerpnięty z wzorów perskich — charakteryzujący się tak zwaną wschodnią czołobitnością, czyli upadaniem na twarz przed obliczem władcy.

Zjawisko to nazywamy orientalizacją państwa. Najgłębszym tego wyrazem było ubóstwienie Aleksandra. Aleksander Macedoński był monarchą tylko trzynaście lat. W tym krótkim czasie stworzył ogromne państwo. Imperium to wprawdzie rozpadło się po śmierci twórcy, ale wpływy kultury greckiej rozszerzyły się na cały jego obszar.

Właśnie to okazało się najbardziej trwałym jego dziełem. Galeria ilustracji.